R
Polityka i samorząd

Różka Korczak-Marla

Działaczka społeczna

24 kwietnia 1921data urodzenia
5 marca 1988data śmierci
żyła 66 latdługość życia
4osiągnięć

Biografia

Różka Korczak-Marla urodziła się 24 kwietnia 1921 roku w Bielsku lub Płocku w rodzinie handlarza bydłem. W 1934 rodzina przeniosła się do Płocka, gdzie pracowała i uczyła się na kursach wieczorowych. W czasie przedwojennym wstąpiła także do Ha-Szomer Ha-Cair, żydowskiej młodzieżowej organizacji syjonistycznej.

Pozostałe losy wojenne: po napaści Niemiec i ZSRR na Polskę uciekła przez Warszawę do Wilna, gdzie wraz z kilkorgiem uchodźców założyła spółdzielnię produkującą szczotki. Po przejęciu miasta przez Związek Radziecki działacze Ha-Szomer Ha-Cair zeszli do podziemia. Po zajęciu Wilna przez Niemców i utworzeniu getta Korczak została bibliotekarką i wstąpiła do Zjednoczonej Organizacji Partyzanckiej, szmuglując broń i żywność do getta, a bojowników organizacji do pobliskiej Puszczy Rudnickiej. Po likwidacji getta 23 września 1943 znalazła się po aryjskiej stronie i wstąpiła do żydowskiego oddziału partyzanckiego Nekama.

Została jedną z przywódczyń oddziału i odznaczyła się w akcjach sabotażowych; zajmowała się także logistyką i aprowizacją. Po zajęciu Wilna przez ZSRR w lipcu 1944 nawiązała kontakt z ocalałymi z Kowna, a następnie została skierowana do Rumunii, gdzie tworzyła ośrodki przygotowujące żydowskich uchodźców do nielegalnego przekraczania granicy do Palestyny. Sama przybyła do Palestyny 12 grudnia 1944 roku. Była jednym z pierwszych świadków Zagłady Żydów litewskich przybyłych do Izraela.

Początkowo mieszkała w kibucu Elon, a w 1946 roku, wraz z grupą byłych partyzantów, utworzyła kibuc En ha-Choresz, gdzie mieszkała do śmierci. Pracowała jako nauczycielka w miejscowej szkole średniej i uczestniczyła w edukacji młodzieży na temat Holokaustu. Jej mężem został Awi Marla, z którym miała troje dzieci.

Uczestniczyła w tworzeniu miejsc pamięci żydowskiego oporu, m.in. Lochamej haGeta’ot i Giwat Hawiwai w kibucu Jad Mordechaj. W 1964 roku opublikowała autobiograficzną książkę Płomienie w popiołach, dokumentującą historię wileńskiego getta. Zmarła na raka 5 marca 1988 roku.

Źródło: artykuł w Wikipedii

Najważniejsze osiągnięcia

  1. Przywódczyni żydowskiego oddziału partyzanckiego Nekama w Puszczy Rudnickiej
  2. Bibliotekarka w getcie Wilnie i członkini Zjednoczonej Organizacji Partyzanckiej; organizowała dostawy broni i żywności
  3. Współtwórczyni kibutu En ha-Choresz i nauczycielka w miejscowej szkole średniej
  4. Autorka autobiografii Płomienie w popiołach (1964) oraz świadek Zagłady Żydów litewskich przybyłych do Izraela

Ciekawostki

?

Uczestniczyła w tworzeniu miejsc pamięci żydowskiego oporu Lochamej haGeta’ot

?

Po wojnie prowadziła edukację o Holokauście w Izraelu

?

Jej życie opisano w licznych źródłach encyklopedycznych i archiwach żydowskich

Urodzeni w tym samym czasie

Wszyscy sławni →