Lucjan Altberg

Lucjan Altberg(Laskowski) był polskim prawnikiem.

Urodził się 29 sierpnia 1886 w Płocku, zmarł 29 listopada 1967 w Warszawie.

W latach młodości uczył się w liceum w Płocku, a po represjach za udział w demonstracjach przeniósł się w 1899 do liceum w Kaliszu. W 1904 rozpoczął studia prawa na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a od 1905 kontynuował na uczelniach niemieckich oraz na Uniwersytecie Petersburskim, gdzie uzyskał dyplom w 1911. Po studiach praktykował w kancelariach adwokackich w Warszawie i Petersburgu.

W czasie ruchów rewolucyjnych w Rosji zapoczątkowanych w 1917 działał politycznie jako członek Obozu Demokratyczno-Niepodległościowego i w 1918 więziony był przez bolszewików.

W trakcie wojny polsko-bolszewickiej był delegatem Polskiego Czerwonego Krzyża w rozmowach ze stroną radziecką, był także konsultantem polskich delegacji państwowych na konferencjach w Mińsku i Rydze.

Od 1920 adwokat. Po wojnie pracował jako radca prawny.

W czasie II wojny światowej z powodu swojego żydowskiego pochodzenia uwięziony był przez władze niemieckie w warszawskim getcie. Przetrwał dzięki ucieczce i przyjęciu fałszywego nazwiska Laskowski, pod którym pozostał po zakończeniu okupacji, pracując dalej jako radca prawny i arbiter Polskiej Izby Handlu Zagranicznego. Specjalizował się w zakresie prawa inwestycyjnego oraz prawa budowlanego.

Spoczął na warszawskim cmentarzu ewangelicko-reformowanym (kwatera 6-2-14).