Stanisław Garlicki
Biografia
Stanisław Garlicki urodził się 16 stycznia 1875 w Płocku. Był synem Władysława, nauczyciela, oraz Lucyny Borskiej. Ukończył szkołę średnią Wojciecha Górskiego i gimnazjum rządowe w Warszawie. Następnie wyjechał za granicę na studia w politechnikach w Zurychu i Charlottenburgu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera chemika w 1898 roku. Na dalsze studia wyjechał do Paryża, gdzie przez trzy lata kształcił się w kierunku matematyki, nauk przyrodniczych, filozofii i historii. Po powrocie pracował jako nauczyciel matematyki w prywatnych szkołach w Łodzi, m.in. w Gimnazjum Polskimi Warszawie. W okresie I wojny światowej od 1915 roku zaczął wykładać na Politechnice Warszawskiej. W 1919 roku został zastępcą profesora, dwa lata później profesorem nadzwyczajnym. Wykładał geometrię wykreślną, habilitację uzyskał na podstawie pracy Podstawy geometrii.
W latach 1924/25 oraz 1925/26 profesor Garlicki pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego, będąc jednocześnie członkiem Senatu Akademickiego. W roku akademickim 1929/30 wchodził w skład Senatu jako delegat wydziału. Publikował między innymi w czasopiśmie Wektor. Z powodu ciężej choroby serca przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Zmarł w 1935 roku. Został odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości (1931).
Działalność polityczna: W czasie studiów angażował się politycznie, był przez krótki czas aresztowany przez berlińską policję. Mieszkając i pracując w Częstochowie był aktywnym działaczem PPS. Został aresztowany i osadzony w więzieniu w Lublinie, po pół roku zwolniono go na podstawie amnestii. W 1915 był jednym z założycieli aktywistycznej Ligi Państwowości Polskiej, a w 1918 wchodził w skład Rady Stanu Królestwa Polskiego. Był także członkiem Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich oraz Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OMTUR).
Najprawdopodobniej od I wojny światowej był związany z masonerią. W 1920 pełnił funkcję zastępcy wielkiego komandora Rady Najwyższej 33° czyli zastępcy szefa wolnomularzy wyższych stopni obrządku szkockiego w Polsce. Następnie po kilku latach jego związki z masonerią uległy rozluźnieniu i od marca 1928 Garlicki został wyłączony z czynnej przynależności organizacyjnej.
Życie prywatne: w 1900 roku ożenił się z Zofią Wojtkiewiczówną, lekarką, którą poznał w Szwajcarii. Miał z nią córkę Zofię, która wyszła za mąż za Stanisława Jankowskiego. Garlicki spoczywa wraz ze swoją żoną oraz córką w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 210–V–3).