Mirosław Krajewskips

Działacz polityczny
25.02.1917 01.01.1945 Płock

Biografia

Mirosław Krajewski s. ps. Pietrek i Piotr urodził się 25 lutego 1917 roku w Płocku w rodzinie rzemieślniczej. Dzieciństwo spędził w Warszawie, wychowywany przez matkę. W 1937 ukończył Gimnazjum im. ks. J. Poniatowskiego na Żoliborzu, a w latach 1937–1939 studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1935 był działaczem Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1937–1938 należał do komunistycznej, akademickiej organizacji młodzieżowej OMS Życie. Za działalność komunistyczną kilkakrotnie groziło mu usunięcie z gimnazjum i z uczelni.

Na początku 1941 rozpoczął działalność konspiracyjną w grupie Biuletynowców, a następnie w ZWW. W styczniu 1942 wstąpił do PPR. Od 1943 pełnił funkcję komendanta oddziałów bojowych Związku Walki Młodych, dowodząc między innymi akcją na Café Club w lipcu 1943. Pod koniec 1943 został szefem sztabu 3. Okręgu GL Warszawa-Prawa Podmiejska. Był m.in. jednym z organizatorów oddziału GL im. Bartosza Głowackiego. W lipcu przedostał się na Lubelszczyznę, a następnie działał w jednostkach wywiadowczych Ludowego Wojska Polskiego, otrzymując stopień majora. Został dowódcą grupy desantowej, która przerzucona w październiku na tyły niemieckie prowadziła działalność bojową w rejonie Skierniewic, Sochaczewa i Żyrardowa. Zginął 1 stycznia 1945 w walce z Niemcami. Pośmiertnie awansowany na pułkownika i odznaczony Krzyżem Grunwaldu II klasy. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera C6 ZWM-1-3).

W okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Mirosław Krajewski patronował wielu instytucjom, a jego imieniem nazwano także wiele ulic w całym kraju, m.in. w Poznaniu (ul. Mariana Rejewskiego) i w Opolu (ul. Jana Bytnara Rudego); w Częstochowie nadano ul. Augusta Fieldorfa Nila. Przez krótki czas nosiło także schronisko Andrzejówka w Górach Suchych. W Ursusie istnieje Szkoła Podstawowa nr 6 na ul. Drzymały.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dowódca grupy desantowej przerzuconej na tyły niemieckie, prowadzącej działania bojowe w rejonie Skierniewic, Sochaczewa i Żyrardowa.
Szef sztabu 3. Okręgu Związku Walki Młodzieży Warszawa-Prawa Podmiejska.
Major w Ludowym Wojsku Polskim i organizator wywiadu wojskowego; zginął podczas walki w 1945 r.
Pośmiertnie awansowany na pułkownika i odznaczony Krzyżem Grunwaldu II klasy.

Ciekawostki

Podczas wojny przybrał pseudonimy Pietrek i Piotr.
Jego imieniem nazwano m.in. ulice w Poznaniu i Opolu oraz schronisko Andrzejówka w Górach Suchych.

Udostępnij