Julian Flatau

Urodził się w 1870 roku w Płocku lub Warszawie. Studiował chemię na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu w Zurychu, a następnie na Politechnice w Charlottenburgu, gdzie pracował jako asystent prof. Karla Libermanna. Pod kierunkiem Libermanna przygotował pracę doktorską na temat kondensacji kwasu migdałowego z fenolem i w 1896 uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie w Bernie. W latach 1897–1902 był asystentem prof. Karola Friedla na Sorbonie. Odkrył nową metodę oddzielania geraniolu od cytrynolu. Był zatrudniony w fabryce farb w Warszawie, a od 1914 r. w Moskwie przy produkcji siarczku sodu, równocześnie wykładał na Uniwersytecie Moskiewskim. Po powrocie do kraju od 1920 r. pracował w Bydgoszczy, a następnie w Poznaniu, w przemyśle farb, lakierów i syntetycznych olejków aromatycznych. Kierował Zakładem Technologii Środków Lekarskich Uniwersytetu Poznańskiego (dzisiejszy Katedra i Zakład Technologii Chemicznej Środków Leczniczych Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu).

Od 1926 r. prowadził wykłady z towaroznawstwa chemicznego i technologii chemicznej na Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu, gdzie w 1932 r. zorganizował Zakład Towaroznawstwa i został jego kierownikiem. Był wiceprezesem Oddziału Poznańskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego; właścicielem fabryki perfum syntetycznych Syntetol. Był encyklopedystą i jednym z edytorów trzytomowej Podręcznej encyklopedii handlowej wydanej w 1931 w Poznaniu. Był członkiem kolegium kościelnego parafii ewangelicko-augsburskiej i Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego w Poznaniu. W Poznaniu mieszkał przy ul. Jasnej 9 (obecnie ul. Roosevelta). Był żonaty z Fanny Flatau (1880-1973), ojciec Aleksandry i Kazimierza Flataua. Zmarł nagle na udar serca. Pochowany na cmentarzu Miłostowo.