Józef Kalinowski
Biografia
Józef Kalinowski, syn działacza KPPR Romana Iwanickiego, urodził się 1 sierpnia 1912 roku w Płocku. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Włocławku terminował u tokarza i w 1930 roku wstąpił do KM KZMP.
W 1931 został aresztowany za kolportaż odezw komunistycznych, a w 1932 roku został sekretarzem komórki KZMP w Płocku i członkiem KPP. W latach 1933–1937 był kilkakrotnie zatrzymywany; w Berezie Kartuskiej przebywał do kwietnia 1937. Dzięki pomocy Jana Turlejskiego zaczął posługiwać się fałszywymi dokumentami na nazwisko Józef Kalinowski.
Od listopada 1939 przebywał w Warce i w 1940 wstąpił do grupy komunistycznej, a od 1942 działał w PPR, organizując jej struktury w powiatach grójeckim, łowickim i żyrardowskim. W 1943 objął funkcję sekretarza KO KPP Warszawa-Lewa Podmiejska, a następnie Prawej Podmiejskiej. W 1945 został sekretarzem wojewódzkim PPR w Kielcach i posłem do KRN; w 1952 wybrano go na posła do Sejmu PRL z okręgu Zamość. W 1945 na I Zjeździe PPR został zastępcą członka KC PPR.
Po pogromie kieleckim w 1946 został przeniesiony na stanowisko II sekretarza KW. W 1947–1949 pełnił funkcję sekretarza wojewódzkiego PPR w Rzeszowie. Był delegatem na Zjazd Zjednoczeniowy PPR i PPS. Po ukończeniu Szkoły Partyjnej przy KC PZPR w 1951 objął funkcję I sekretarza KW PZPR w Lublinie, a 16 października 1953 został odwołany w związku z przymusem kolektywizacji. Później kierował Biurem Ogólnopolskiego Komitetu FJN, a na III Zjeździe PZPR w 1959 został członkiem KC. Od 1966 przebywał na rencie dla zasłużonych. Był żonaty ze Stefanią Buczek (1909–1987).
Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D33-4-3).