Jarosław Michał Kaczyński

Jarosław Michał Kaczyński urodził się 25 maja 1896 roku w Płocku. Po ukończeniu Mikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu 1 grudnia 1914 roku został mianowany chorążym i wcielony do 14 mitawskiego pułku huzarów, w barwach którego walczył w czasie I wojny światowej, awansując na podoficerów. Następnie służył w 10. pułku ułanów w Białymstoku. 3 maja 1922 roku zweryfikowano go w stopniu rotmistrza z starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 143. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii).

W 1928 roku prezydent RP nadał mu stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 7. lokatą. W tym samym roku nadal pełnił służbę w 10 puł. na stanowisku dowódcy szwadronu. W kwietniu 1929 został przeniesiony do 27. pułku ułanów w Nieświeżu na stanowisko kwatermistrza. 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930–1932. W październiku 1931, po zakończeniu pierwszego roku nauki, został przeniesiony do 2. pułku strzelców konnych w Hrubieszowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1934 został przeniesiony do 24. pułku ułanów na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1938 objął stanowisko I zastępcy dowódcy pułku. Pod koniec sierpnia 1939 objął stanowisko komendanta Ośrodka Zapasowego 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej.

Po kampanii wrześniowej internowany na Węgrzech, skąd w styczniu 1945 trafił do niemieckiego oflagu. Po oswobodzeniu wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, w którym zajmował stanowiska: starszego pomocnika szefa Oddziału Organizacyjnego sztabu Kwatermistrzostwa WP (23 lipca – 24 sierpnia 1945), kierownika Sekcji Wyszkolenia Bojowego i Specjalnego Kwatermistrzostwa Wydziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego sztabu III-go Wiceministra MON (24 sierpnia – 10 grudnia 1945) i pełniącego obowiązki szefa Wydziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego sztabu III-go Wiceministra MON (od 10 grudnia 1945).