Irena Wiktoria Kowalska-Wuttke

Podharcmistrzyni i łączniczka Armii Krajowej
21.05.1920 24.09.1944 Płock

Biografia

Urodziła się 21 maja 1920 roku w Płocku jako Irena Wiktoria Kowalska-Wuttke. Była córką Janiny z Benedeków Kowalskiej, absolwentki Instytutu Biologiczno-Botnicznego Uniwersytetu Lwowskiego, i Henryka Kowalskiego, inżyniera teletechnika pracownika Ministerstwa Poczt i Telegrafów. Była starszą siostrą Maryny Kowalskiej, sanitariuszki 3. kompanii Giewonta. Żoną Jana Wuttke.

W gimnazjum im. Królowej Jadwigii była harcerką 14. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej, zwanej Błękitna Czternastka, gdzie pełniła funkcje zastępowej i przybocznej. Po zdaniu matury w 1938 roku podjęła studia na Wydziale Elektrotechnicznym PW.

Podczas kampanii wrześniowej brała udział w obronie Warszawy jako radiotelegrafistka w służbie łączności, przyjmowała zaszyfrowane depesze wojskowe i pracowała w Oddziale II Sztabu. Gasiła pożary i ratowała zasypanych.

W czasie okupacji działała w konspiracji. Jako kurier Armii Krajowej jeździła do Wilna, Lwowa i Lublina. Należała do Organizacji Harcerek i współpracowała z Grupami Szturmowymi; była w zespole kobiecym Organizacji Małego Sabotażu Wawer i brała udział w akcjach sabotażowych. W czerwcu 1942 aresztowana przez Gestapo w związku ze zdjęciem flagi czerwonego krzyża z niemieckiego szpitala, spędziła kilka miesięcy na Pawiaku. Zwolniona 15 sierpnia, wkrótce ponownie schwytana podczas łapanki, przetrzymywana w obozie przejściowym przy ul. Skaryszewskiej i wykupiona przez matkę za sznur korali.

W marcu 1944 została komendantką dziewcząt-łączniczek w nowych Grupach Szturmowych.

W powstaniu warszawskim służyła jako łączniczka i sanitariuszka. 3 sierpnia wraz z grupą instruktorów Pasieki przeszła do Śródmieścia. Do batalionu dołączyła dopiero po przebiciu Zośki do Śródmieścia. 5 września w piwnicy kamienicy Sióstr Rodziny Maryi przy ul. Hożej 15 poślubiła Jana Wuttke; ślub udzielił ksiądz Józef Warszawski. Wkrótce wraz z mężem znalazła się na Czerniakowie i została przyjęta do kompanii Rudy batalionu Zośka. 23 września została wzięta do niewoli przez hitlerowców, a 24 września rozstrzelana w Woli. Jej ciało nigdy nie odnaleziono; symboliczna mogiła znajduje się na Wojskowych Powązkach. W tym samym grobie pochowano jej siostrę Marynę Kowalską, sanitariuszkę z kompanii Giewonta (kwatera A20-2-25).

Jej mąż, Jan Wuttke, ps. Czarny Jaś, zginął 19 września 1944 r. przy ul. Wilanowskiej.

Upamiętnienie: Irena Kowalska-Wuttke jest patronką 8. Szczecińskiej Drużyny Harcerek Suma Sił.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Służyła jako łączniczka i sanitariuszka podczas powstania warszawskiego.
Pełniła funkcję komendantki dziewcząt-łączniczek w nowych Grupach Szturmowych (marzec 1944).
Była żołnierzem 3. kompanii Giewont batalionu Zośka i uczestniczyła w walkach powstańczych.
Zginęła w Powstaniu Warszawskim; jej ciało nie odnaleziono; upamiętniona symboliczną mogiłą na Powązkach.
Patronka drużyny harcerek w Szczecinie.

Ciekawostki

Była harcerką w Błękitnej Czternastce (14. Warszawska Drużyna Harcerska).
W młodości była studentką Wydziału Elektrotechnicznego PW przed wojną.
Jej imię nosi patronka drużyny harcerek w Szczecinie.

Udostępnij