Emma TeklaAltberg
Biografia
Emma TeklaAltberg urodziła się w Płocku w rodzinie żydowskiej. Była córką Mojżesza Altberga i Pauliny z domu Golde, nauczycielki muzyki.
Od 1905 jej nauczycielką fortepianu była Katarzyna Jaczynowska z Instytutu Muzycznego w Warszawie. Od 1906 studiowała nauki społeczne i filozofię w Bernie, równocześnie kontynuując naukę gry na fortepianie u prof. Bruna. W latach 1909–1914 studia muzyczne (gry na fortepianie) odbyła w Schola Cantorum w Paryżu pod kierownictwem Blanche Selvy, a potem m.in. u Wandy Landowskiej i Paula Brunolda oraz w Petersburgu. Następnie uczęszczała na kursy interpretacji muzyki dawnej w Saint-Leu-la-Forêt koło Paryża (1928).
W latach 1915–1939 działała jako pianistka, nauczycielka i publicystka, pisząc recenzje muzyczne w Expressie Porannym. W czasie II wojny światowej uczyła w Wilnie. Od 1945 uczyła w PWSM w Łodzi. Była kolejno: wykładowcą (do 1956), profesorem gry na fortepianie i klawesynie oraz metodyki (do 1961).
Opublikowała wiele zbiorów ćwiczeń i utworów stosowanych obecnie jako materiały obowiązkowego programu nauczania. Wydała książkę pt. Polscy pianiści (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”, Warszawa 1947).
Zmarła w Warszawie. Jest pochowana na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ulicy Żytniej (kwatera 6-2-14).