Adam Gorski
Biografia
Adam Gorski, takżeGórski, urodzony 23 grudnia 1888 roku w Płocku, był chorążym Wojska Polskiego i kawalerem Orderu Virtuti Militari.
Syn Kornela Nałęcz (1850–1917), lekarza miejskiego, i Haliny z Zaborowskich Grzymała (ok. 1860–1922), miał młodszego brata Stefana, dziennikarza (1882–1940). W dzieciństwie ukończył pięć klas w Szkole Handlowej w Łodzi i był jednym z organizatorów strajku szkolnego w Łodzi; po wyjeździe do Galicji i Lodomerii ukończył kurs wyższy w Krajowej Szkole Rolniczej w Czernichowie i osiadł na majątku Malenie.
Podczas okupacji niemieckiej został skazany za opór władzy na 50 dni aresztu i odbył go w płockim więzieniu. W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Po przydziale do 3 szwadronu 4 pułku ułanów, w lutym 1920 został zwolniony ze służby, a w sierpniu 1920 ponownie zmobilizowany i mianowany dowódcą plutonu w szwadronie płockim 201 pułku szwoleżerów. Na froncie polsko-bolszewickim dowodzona przez niego szarża 21 sierpnia doprowadziła do zdobycia wsi Dunaj; za ten czyn otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 2694, 1921).
W lutym 1921 został zdemobilizowany, pozostając w rezerwie jako chorąży. 15 czerwca 1937 majątki Daniszewo i Malenie zostały przejęte na własność przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie. Zmarł 30 czerwca 1941 roku w Rządkowie i pochowany został na cmentarzu w Starej Rawie. Żona Wanda z Kosińskich miała trzy córki: Barbarę (ur. 1912), Agnieszkę (ur. 1916) i Magdalenę (ur. 1921).